Dag 28 Cannalelli

Een mooie bosweg die op en neer gaat en wat zicht geeft op de wijde omgeving loopt tot fossa di lupo waar een vrolijk gezelschap  picknickt onder de bomen.Ik wordt er bijgeroepen om mee een glaasje te drinken. Daarna wordt het een rustige asfalt weg ideaal voor de fiets maar voor de wandelaar wat eentonig. Ik trek nog door Girifalco een typisch calibrese stad, het leven heeft hier veelal plaats op straat, ook de uitvaart waar ik op uit kom. Een ingetogen stoet door de straten en het leven dat even blijft stilstaan. In dit stadje is geen slaapgelegenheid dus trek ik verder. Hier is een laag gelegen vallei die van de tireense zee tot aan de adriatische kust loopt. Een echt trekgat geen betere plaats denkbaar om zo'n honderdtal windmolens te plaatsen, maar miserie om een rustig kampeerplaatsje te vinden.

Dag 27 Notello

Met wat fruit door een handelaar me toestopt en een gps spoor dat ik van internet heb is het easy walking vandaag. Langs de weg zie ik een bordje parco dat ik in insla op zoek naar water. Het blijkt een educatief buitenmuseum te zijn met opgezette dieren uit het krijttijdperk . De initiatief nemer daagt op van tussen  zijn wilde dieren. Het blijkt een geoloog op rust te zijn die niet kan rusten. Het park is nog maar 10 dagen open en het is alsof ik de eerste bezoeker ben waar hij ongeduldig heeft op zitten wachten. Even later daagt een koppel op met twee jongetjes die ook van het jurasic park sfeertje komen genieten. De geoloog geeft me uitleg over de ondergrond van Calabria een verhaal over stollings gesteente, graniet gneis en een opgestuwde bodem. s'avonds probeer ik het houtkacheltje uit met een portie rijst klaar te maken. Het is ontworpen om in India met weinig brandstof te koken. Er is een ventilator bij die geladen wordt door de warmte en waar je via een usb aansluiting ook een gsm met kunt herladen.

Het houtvuurtje

Dag 26 Serra San Bruno

Een man van bosbeheer geeft me de raad niet de si te volgen maar de sentiero frasatti, een pad opgezet met steun van Europa dus ook een beetje ons pad. Het is wat gezoek om het startpunt te vinden maar wat volgt is een spectaculair pad een 50m boven een rivier, verder loop ik tegen een kudden geiten aan geleid door drie honden. Ze kunnen niet uitwijken want er is enkel de weg een bergwand en een afgrond zodat het spelletje met de vooruit holende stoet  een goede km blijft duren. Vlak voor mijn einddoel kom ik bij het santuario di certosa gesticht in de 11 eeuw in de Noorse tijd door San Bruno afkomstig uit Keulen. Het is nog altijd een van de belangrijkste kloosters in Zuid Italië maar kan niet bezocht worden opdat het een streng gesloten gemeenschap is. Wel is er een mooi uitgewerkt museum aan verbonden.

Dag 25 Mongania

Vandaag een heerlijk zonnetje met een fris windje. De weg blijft schommelen tussen 900 en 1100 m zodat het ook niet te warm is. De Sentiero loopt nu verder over de baan maar er is geen verkeer zodat dat wel oké is. D eerste zijsprong gaat door een mooi bos met riviertjes maar ik moet op mijn passen terugkeren, 3km en 100 stijgmeters strafpunten.

Een uiltje op enkele meters afstand dat even blijft zitten om weg te vliegen maakt alles weer goed. Bij een tweede SI teken waag ik het nog eens de baan te verlaten. Op mijn gps zie ik dat ik me verder en verder van mijn doel verwijder, maar het komt goed. Ik kom in het Parco Regionale di Serra. Het is er paradijselijk en dit keer geen afvalbergen met plastic bekers en bordjes langs de weg en op de picknick plaatsen. In de albergo drie mannen, aan hun relaxte houding te zien ook in een staat van pensionitis, vertellen dat ze ook mijn weg gaan maar richting Reggio.  Naast die ene trekker die ik in Zomaro zag de enige mensen die ik tijdens de 10 dagen op het pad in Aspremonte tegen kwam.

 

Dag 24 Monte Seduto

Andoni noch ik hebben veel geslapen met het gerommel en geraas van regen en wind en er hangt een dichte mist op de pas maar het bederft de sfeer niet en even genieten we nog van elkaars gezelschap. Dan vertrekken we elk verder op ons eigen pad in een tolkien achtig decor. De SI is aanvankelijk goed aangegeven maar na de passo di Limina verdwijnen ze weer. Totaal onverwacht duikt er weer een vers geschilderd teken op. Het kijkt me aan en zegt: goed bezig jong! Heb vertrouwen in jezelf. Of begint het alleen op pad zijn toch bijwerkingen te hebben. De rifugio en bergmeer blijken verder weg te liggen dan verwacht maar er is overal wel een plekje voor de tent neer te zetten.

Dorst moet je hier niet lijden.

Dag 23 Stanley en Livingstone

Een bommel treintje brengt me langs de zonovergoten kust naar Gioia Tauro waar de buschauffeurs met al mijn sympathie in staking zijn. Het is geen moeite om iemand te vinden die me naar Cittanova voert. Onderweg passeren we Sir Andoni Stanley die zich op zijn velocypede in dezelfde richting beweegt. Een gelati bezegeld onze historische ontmoeting. Boven op de pas zien we mekaar weer bij een knetterend vuurtje. Ik ben content om weer op pad te zijn.

Even geduld, intermezzo wegens technische storing.

Een onverwacht mooie afdaling brengt me 800m lager en 10km verder in Cittanova. In de bergen en hoogvlakte van Aspremonte zie je niets van het  lager gelegen gebied dat zich nu ontvouwd. De sporen van de trein liggen er nog maar de trein hebben ze alvast vervangen door een bus die niet rijdt want het is zondag. Daar kan ik maar naar gissen want de uurregeling van de bussen is bedekt met het programma van de plaatselijke cinema: Storia di una ladra di libri.  Die wil ik wel zien maar we moeten verder, Rome is nog ver en de weg gaat niet recht. Dus de volgende 20km maar te voet naar de kust waar ik een nachtbus naar Perugia kan nemen. Onderweg sta ik stil bij een gedenkplaat, 6 namen en zes leeftijden 54, 25, 22, 20, 20, 17 meer uitleg is er niet nodig, ik wordt ook stil.

In Tuoro wacht me een valk die zijn nest in de gevel heeft gemaakt, van muizen weet hij alles en in  lucht ballet is hij sterk maar van GPS'en weet hij niets. Oude windowsen en internetten die niet werken doen me na 4 dagen besluiten om naar Edegem te gaan, waar het probleem op een uurtje is opgelost en ik een ticket naar Lamezia Terme bestel om dinsdag dit verhaal verder te zetten.