Dag 18 Calabria.

Met een dagje rust in Reggio maak ik de balans van Sicilië. 445km in 17 dagen, 9750m geklommen, geen probleem met de knie, veel natuur en geschiedenis maar vooral heel toegankelijke en vriendelijke mensen, iets waaraan ik me niet had verwacht. Vanuit Reggio gaat het stijl de berg op onder een lode zon met maar weinig water mee. Maar ik overleef de strijd!

Dag 17 Messina.

Via wat geitenpadjes kom ik dan toch op de Dorsale peloritana , een oude Romeinse weg die hoog in de bergen naar Messina loopt. De klim wordt beloond met vergezichten op de straat van Messina, de Elloische eilanden, de Scavio en de Etna. 

De afdaling loopt heel stijl naar Messina Sud maar daar kan je als passagier niet op de ferry. Later in het centrum staat de teller voor vandaag op 42km. De beentjes zijn wel moe!

Dag 16 Monte Mandrazzo.

De lucht is blauw & de vogeltjes fluiten op stap en na 3,5km tijd voor een koffie. Dan dringt het tot me door: mijn tent zeil hangt nog te drogen dus terug naar af waar het zeil inmiddels goed droog is. 2u verloren maar toch terug naar boven op de dorsale geraak ik niet mee op 850m zet ik het tentje op en maak een vuurtje. Content weer op de berg te zijn: the real thing! 

Dag 15 Rocalumera

Van Naos loop ik naar Toarmina. Al vlug krijg ik gezelschap van een jonge atletische Kroaat die is aangespoeld met een cruiseschip en zegt dat mijn gps de weg wel zal tonen. Al vlug hol ik al hijgend hem achterna met mijn rugzak van 19 kg op mijn rug terwijl hij me een uiteenzetting geeft van de diepere gronden van het Servisch Kroatis conflict. Voor de afdaling is er geen andere optie dan de national. Ss214. Het wordt een hachelijke onderneming en ik vraag me af wat het meest stresseerd dit of de afdaling van de montagna grande in slecht weer enkele dagen geleden. Eens bij de kust valt het weer mee met een prachtige kust,maagdelijke stranden zonder maagden en een kasteel in Capo  d'Antonio. Even verderop vindt ik op het strand een plaatsje waar ik de tent kan opstellen.

Dag 14 Naar Naxos aan de kust

Plannen zijn er om gewijzigd te worden. Ik besluit naar de kust te gaan en daar de volgende dagen via een boog door de bergen en dan verder langs de kust naar Messina te gaan. Ik had me verwacht aan heel wat asfalt maar dat valt heel goed mee. Voor het eerst kan ik een heel eind een gemarkeerd pad volgen dat me langs de Alcantara rivier naar Naxos voert. Naxos is de oudste Griekse nederzetting op het eiland en heeft daarna nog de doortocht van Romeinen, Araben en Noormanen nog meegemaakt.
Een mooie dag enkel een min puntje> ik moet 2 slangen in hun liefdespel storen maar mijn pad lag nu eenmaal op hun actieterein. Ik weet niet of na mijn passage de goesting er nog was maar die keert wel weer.

Even denk ik ha daar is Andoni al .......

... Nee het is Andoni toch niet.

Dag 13 Montagna Grande

Ik laat in Francavilla de man van het lokale telefoon winkeltje naar mijn tablet kijken die alles kan maar niets doet. Na een veelbetekenende blik en 30 minuten geheime formules te hebben uitgesproken kan hij melden dat het spul terug werkt. Dit om te zeggen dat ik nu af en toe mijn dochters wat rust kan gunnen met het bijhouden van dit journaal. Het plan voor vandaag was via de  Montagna Grande over te stappen op de dorsale Peloritani in 4 dagen naar Messina te gaan. Probleem met deze route is aan eten en water te geraken en daarvoor is de passage langs het enige dorp Antillo cruciaal. Na 1800 stijgmeters ben ik boven geraakt maar bleek de overstap op het pad geblokkeerd en kon ik niets anders dan terug op mijn stappen keren enkele pogingen om op een andere manier  Antillo te bereiken liepen op niets uit. Slotsom was dat het inmiddels donker werd en ik op enkele km van het vertrek punt van die morgen mijn tent in de gierende wind heb moeten opslaan. Wel geflankeerd door wat geiten die de streek daar kennen, ik kan me veilig voelen.

Jong koppeltje dat mijn weg kruist

Dag 12: Francavilla

Een rivier waarvan ik de oversteek niet zie zitten doen me de geplande route wijzigen naar de autoweg maar die is heel rustig en gaat weer door een mooi landschap. 's Avonds krijg ik van een pater een groen lapje gazon toegewezen voor mijn tent op het kerkhof, met uitzicht op de alom vertegenwoordigde Etna.

Rustig kampeerplekje in Francavilla