Dag 10: Etna Noord

De top van de Etna laat ik liggen waar hij ligt. Daar komen we nog voor terug. Ik neem het pad aan de westkant dat schommelt tussen de 1700 en 2000m. Een totaal ander landschap dan gisteren: half belegen en oude lava waar af en toe de natuur het terug overneemt en op de achtergrond adembenemende vergezichten. 

Voor de nacht vind ik na wat zoeken een gezellige open ref. waar ik bezoek krijg van een groep goedgezinde bergwandelaars.

Dag 9: De Etna op

Buitenaardse taferelen op de weg naar Rifugio Sapienza op 1900m die zich door de lavabedding van 2002 slingerd. Veel fietsers op deze Ventoux zonder dekking van het bos, maar collega stappers... Zero! De berg maakt af en toe een brommend geluid. Of zitten hier dan toch beren? De tablet laat het afweten, die techniek toch! Gelukkig doen mijn benen het nog wel!

Dag 8 Pedara

Fruit op iedere hoek van de straat

Ik kan het hectisch verkeer van Catania achter me laten in een tocht van de kust naar Pedara bij Nicolosi op 650m hoogte. De knie houdt voorlopig stand maar de bleinen doen hun opwachting. Dit zal wel gaan als ik het asfalt adieu kan zeggen. Guiditta wacht me op met de sleutel  van de B&B Villa Morgante een villa van de amice del parco dell'Etna,. Ik ben er helemaal alleen en kan er rustig op adem komen voor wat morgen komen gaat.

Eindelijk een wegwijzer!

Dag 7 - Aan de voet van de Etna

Je hebt zo van die...
Camping 1: dicht.
Camping 2: dicht.
Hotel: open maar buiten budget... .
En dan wat verder het mooiste plekje voor de tent dat je kan dromen! Zicht op de Etna, de Dorsale en de bergen van Aspremonte. Het programma van de volgende 2 weken... .

Dag 5&6 Naar Syracusa

De doortocht door Pantalica was weer een enorme ervaring. Deze plaats is een geheel van 5000 graven in de rotsen uitgehouden in een adembenemend landschap. 

Indien je op zoek bent naar een graf 'with a view' this is the place to be. Daarna besluit ik af te buigen naar Syracuse want sinds mijn tablet het begeven heeft zit ik zonder detail kaarten en langs een kalme weg ergens geraken is geen evidentie, bijna alle kleine landwegen zijn afgesloten zodat je er met GPS alleen niet komt. De mura dionigiane langs waar ik Syracuse wil bereiken loopt vast in een privédomeinen waar ik op het Castello van Targia bots, nu een wijn boerderij. In Syracuse neem ik de tijd om mijn was te doen en de oude stad te bezoeken. Van hier neem ik een eindje de bus om voorbij de industrie tussen Syracuse en Catania te geraken.

Targia L'Azienda Agricola Pupillo

Dag 4 naar Porte Pántalica

's Morgens eerst langs de site Akrai en dan een ongelooflijk mooie tocht langs de ontmantelde spoorlijn Siracusa-Ragusa.

De laatste kilometers een flinke bui gehad maar dat doet geen zeer. Voor ik aan de porte Pantalica kom ga ik nog langs het dorp Cassaro om wat voorraad in te slaan. Het dorp ziet er troosteloos uit met zijn rechte straten patroon. Een gevolg van de heropbouw na de grote aardbeving van 1693, misschien was het een betere optie geweest langs Ferla te gaan.

Dag 3 Palazzolo Acreide

Goe gezegd!

Aangekomen in Palazzolo Acreide na een mooie tocht van 36 kilometer en 940 stijgmeters. Het stadje zit duidelijk nog op een stevige restauratie beurt te wachten, maar het is er niet minder mooi om. Vooral de barokke consoles aan de balkons zijn de moeite waard.

Voor het Grieks theater in de nabij gelegen antieke stad Akrai is het wat laat, maar dit staat als eerste op het programma van de volgende dag.

Palazzolo Acreide Necropolis in Akrai

Mijn knie zegt wel dat het genoeg is. Dus ga ik het wat rustiger aan doen. Het glas van mijn tablet is gebarsten. Dus bye-bye stafkaarten en internet.