Posts tonen met het label Zuid Italië. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zuid Italië. Alle posts tonen

zondag 20 januari 2013

Contouren in de mist


Terug van een weekje Apennijnen opsnuiven. Na de primavera is de inverno mijn favoriete Italiaans seizoen. Regen en zon zodat je gerustgesteld bent dat na de verschroeiende zomer alles weer goed komt met die groene bergen. De gedaanten die zich in de mist tonen laten je dromen van wat komen gaat.
Ondertussen gaat het plannen van de route verder. Een richtsnoer waar onderweg kan op terug gevallen worden (als het niet tegenvalt).
Voor de entrée in Rome maak ik gebruik van de Via Francigena del Sud die ook langs de Via Appia Antica loopt. In Arezzo wat boekjes gevonden uit de reeks A Piedi In ... topogidsen die informatie geven over deel trajecten. Deze zouden me door de Abruzen moeten helpen. Op de oversteek van Pescasseroli naar Madonna della Lama in het Parco Nationale Di Abruzzo ben ik wat aan het zoeken geweest. Op de blog natura grezza van Sara Chiaranzelli ben ik op een kaartje gevallen die het pad aangeeft. Voor de Sentieri Italia die me uit het zuiden van de laars tot de Abruzen moet voeren ben ik de plaatjes die voorkomen in de roadmap van de SI op internet in mijn Garmin base-camp route aan het invoeren zodat ik later met de hulp van kaarten, Google Earth en de A Piedi in ... boekjes nog wat stukjes van de puzzel kan leggen. Wat later val ik op de site van de Il Lupo kaarten waar je kan in-zoemen op de kaarten die ze uitgeven. Deze kaarten bevatten de wandelpaden, erg handig! De geplande route blijft zo-wie-zo in mist gehuld, een weg wordt maar echt als hij gelopen is.
A Piedi in Lazio 
Ris. Reg. Zompo Lo Schioppo
Vb Zoom van de Il Lupo Site


zondag 18 november 2012

Krijtlijnen van een route in spe

Een kant en klare route wandelweg van Zuid-Sicilië naar Rome ligt niet direct voor het rapen. Niet in boekjes noch op het wereld wijde web. Wat het dichts mijn intentie benaderd is de SI, of De Sentiero Italia. Deze 6000km lange weg vertrekt in Sardinië en via Sicilië gaat hij noordwaarts naar de Alpen. Voor het stuk dat me van pas komt loopt hij deels samen met de E1 wandelweg Sicilië - Noordkaap. De beschrijvingen die ik tot nu toe vond zijn summier, en zoals ik vorig jaar op een traject in de Sibilini heb kunnen ervaren zijn regelmatige markeringen onderweg een illusie. Het boek van Tineke Straatman: De achterkant van Italië (uitg. Atlas), dat ik met plezier gelezen heb, geeft goed de sfeer weer. Dit boek heb ik gebruikt om de eerste punten van de tocht vast te leggen tussen Calabrië en Rome. Wat nu komt is de plaat verder inkleuren. Dat wordt een beetje van hier en een beetje van daar. Voor de finale wordt ik alvast geholpen door La Via Francigena del Sud. Op de ontmoetingsdag van Pelgrimswegen heb ik kennis kunnen maken met Piet en Rita Denkers die de gids voor intern gebruik hebben vertaald en ervaringsdeskundigen blijken te zijn in deze materie.

Eerste routepunten